"Romeo i Julia" - charakterystyka Julii
Główną bohaterką dramatu Williama Szekspira pt. "Romeo i Julia" jest Julia - młoda, czternastoletnia dziewczyna, jedyna córka Kapuletich.
1. Wydarzenia określające charakter Julii.
W tej tragedii sprawia wrażenie dobrze wychowanej i posłusznej dziewczyny. Jest bardzo uległa, układna i chętna, aby usatysfakcjonować rodziców w sprawie swego zamążpójścia. Z pokorą i szacunkiem wysłuchuje poleceń matki dotyczących Parysa, czyli ma być miła i posłuszna dla niego oraz zrobić jak najlepsze wrażenie na nim. Gdyby Romeo nie pojawił się w jej życiu, Julia z pewnością zawarłaby małżeństwo z młodzieńcem wskazanym jej przez matkę. Dziewczyna jednak nie słucha się matki.
Pod wpływem miłości młoda dziewczyna przeżywa prawdziwą przemianę. Niedoświadczona, uległa i posłuszna rodzicielskim nakazom Julia zmienia się w zdecydowaną i pełną wigoru młodą kobietę, która w imię swych uczuć zdolna jest przeciwstawić się całemu światu. Stwierdzając: "musze kochać przedmiot nienawiści...", decyduje się oddać swe serce ukochanemu. Niezwykła siła uczucia sprawia, ze dziewczyna uświadamia sobie, iż życie ma dla niej sens, jedynie wówczas, gdy będzie u boku Romea: "jeżeli żonaty, całun mnie czeka zamiast ślubnej szaty..."
W sławnej i niezwykłej scenie balkonowej Julia odważnie objawia ukochanemu całą zawartość swoich uczuć, jest szczera i tego także samego oczekuje od Romea. Pyta się Romea o to, czy traktuje ją poważnie i jednocześnie wystawia go na próbę jego oddanie, proponując mu małżeństwo. Romeo, trochę zaskoczony tempem rozwoju tych wydarzeń, zapewnia Julię gorąco o swojej gotowości do ślubu. Na tym etapie to Julia jest "siłą napędzającą" bieg wydarzeń, ponieważ to w jej ręku znajduje się inicjatywa i ona nadaje ostrość przedślubnym przygotowaniom.
Po wyroku skazującym Romea na wygnanie Julia rozpacza i porównuje swe położenie z chwilą przed śmiercią. Tym samym trzeba przyznać, iż dziewczyna jest zadziwiająco konsekwentna w tym, co robi i myśli, ale i nie jest pochopna. Rozpromieniona wizytą męża i pełna nadziei na jego szybkie ułaskawienie i powrót, zdecydowanie przeciwstawia się woli rodziców, czyli nie zgadza się na ślub. Miłość rozświetla jej życie i zburzyła dotychczasowe wartości wszczepione Julii przez rodziców. Ojciec i matka są bardzo zaskoczeni buntowniczą postawą.
Julia czuje się bardzo osamotniona w swoim domu i daremnie oczekuje pomocy od Marty, jedynej osoby ze swego środowiska, która zna jej tajemnice, ale po czasie przekonuje się, iż i na niej nie może polegać.
Dzięki księdzu wykorzysta jedyną rzecz, która może jej pomóc, a jest to "napój pozornej śmierci" jest dla niej jedyną szansą na uniknięcie śmiertelnego grzechu dwukrotnych zaślubin i połączenie się z ukochanym. Do głowy przychodzą jej różne absurdalne myśli, lecz w końcu wypija tę niby truciznę na chwałę miłości, która zdominowała jej życie. Niestety po przebudzeniu stwierdza, iż jej ukochany nie żyje. Przekonanie, że bez męża nic nie ma dla niej sensu, pomaga jej w dokonaniu samobójstwa przy użyciu sztyletu Romea.
2. Cechy wynikające z powyższej treści.
Zatem Julia jest, mądrą dziewczyną, lecz miłość pomieszała jej w głowie. Julia jako niedoświadczona w miłości jest zakochana bez granic i przy jej uporze, odwadze, tempie postępowania oraz pokorze może się stać niebezpieczna dla siebie. Tak też się stało. Julia była zdecydowana i gotowa podjąć każdą decyzje, która choćby w najdrobniejszy i najniebezpieczniejszy sposób byłaby mogła uratować jej małżeństwo. To, iż była zmienna nie trzeba wspominać, bo większość kobiet takie bywają, ale niezmienna była, co do swej miłości.
Moim zdaniem Julia postąpiła słusznie, bo nie było żadnych wątpliwości, iż ten pomysł z eliksirem nie poskutkuje, jednak los postąpił inaczej i według mnie niesłusznie. Ta dziewczyna była bardzo barwną postacią i dobrą osobą.
Spróbuj na
http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-09-06 14:21:31 przez [ Kulos ]. ID: 1249
Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!: