Jacek Soplica i Lord Jim - podobni czy różni ?
Lord Jim , Jacek Soplica - podobni czy różni ?
Odwołując się do dziejów bohaterów , uzasadnij swoje racje.
Jedną z ciekawszych postaci w epopei Adama Mickiewicza pt. „Pan Tadeusz” był Jacek Soplica. Na początku powieści poznajemy go jako ks. Robaka, człowieka cichego, tajemniczego. Aż nie chce się uwierzyć, że człowiek, który podczas swojej młodości był jednym z najodważniejszych, najdzielniejszych, najpopularniejszych szlachciców na Litwie, stał się księdzem .
Charakterystyka tytułowego bohatera powieści "Lord Jim" oraz przedstawienie jego losów i tajników psychiki zostały rozdzielone w powieści na dwa głosy. Jeden z nich należy do Marlowa, Anglika, kapitana, świadka podczas procesu, zaś drugi jest głosem samego Jim’a. Bohater ten jest postacią , którą los niejednokrotnie zaskakiwał i nie oszczędzał jej przykrych doświadczeń.
Obydwu łączy bardzo wiele wspólnego.
Jeden i drugi bohater ma niełatwy charakter . Są to typy ludzi którzy nie zawsze postępują logicznie i przewidywalnie . Lord Jim jest postacią ukazaną z wielkim staraniem o szczegółową charakterystykę. Czytelnik może go poznać na różnych etapach jego życia, w różnych okolicznościach. Zawsze jednak jest to bohater, którego losy zdominowały bezwzględnie wyznawane zasady moralne, niekiedy usypiając jego czujność, którym sam nie potrafił sprostać. Jest to romantyk ukazany w różnych odcieniach takiej charakterystyki: cechuje go idealizm, jego psychika jest tajemnicą, wrażliwy na krzywdę, przeżywający miłość bez możliwości spełnienia się w życiu rodzinnym, wyobcowany, rozdrapujący rany własnego sumienia. Drobiazgowo przedstawiony na początku utworu, jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny, do końca pozostaje zagadką pod względem psychiki. Jacek Soplica, jak już wcześniej wspomniałem, podczas swojej młodości prowadził bardzo zawadiackie, luźne życie. Miał wielki posłuch u szlachty, wszyscy go uwielbiali. Raczej duży, jeśli chodzi o budowę ciała Jacek posiadał przydomek Wąsal, ponieważ nosił bardzo długie wąsy, zajmujące mu wręcz pół twarzy. Był bardzo towarzyski, miał wielu przyjaciół. Wśród tych ostatnich znajdował się Stolnik Horeszko, pan zamku, z którym Jacek sąsiadował. Młody Soplica bardzo często bywał w zamku Stolnika, gdzie regularnie organizowane były biesiady, w których on się lubował. Niestety, zbyt częsta obecność na zamku doprowadziła do miłości Jacka w Ewie, córce gospodarza.
Miłość ta nigdy nie miała być spełniona, ponieważ Stolnik, mimo, iż bardzo przyjaźnił się z Jackiem, nie widział go w roli męża Ewy, który był mimo wszystko zbyt ubogi. Młodzian bardzo się tym przejął, ponieważ kochał Ewę nad życie.
Kolejną cechą wspólną dla bohaterów jest tragiczne wydarzenie , które odciska piętno na ich dalszych losach .
Jacek Soplica dokonuje zemsty na Stolniku . Podczas ataku moskali na jego zamek , gdy Stolnik bliski jest zwycięstwa , Soplica dokonuje morderstwa w afekcie . Mści się w ten sposób za podanie czarnej polewki . Przeżycie to diametralnie zmieniło Jacka. Dotąd dumny awanturnik, warchoł i zawadiaka, teraz stał się potulny, cichy. Po kilku dniach, gdy zrozumiał, jaki wielki grzech popełnił, zupełnie zamknął się w sobie. Dręczyły go straszliwe wyrzuty sumienia. Na domiar złego, ludzie uznali go za parszywego zdrajcę, trzymającego z Moskalami. Jacek, aby odkupić swoje winy, zaczął służyć ojczyźnie. Służył bardzo długo, i bardzo dzielnie. Wstąpił do legionów, wykorzystywał swoje wręcz nadludzkie możliwości szermierskie w imię swojej ojczyzny. Walcząc za ojczyznę, Jacek dowiódł swojej dzielności, przywiązania do kraju, ogromnego patriotyzmu. Sądząc, iż w ten sposób odkupi swoje winy, Jacek przez wiele lat służył ojczyźnie. Gdy już starość dawała się we znaki, Jacek postanowił porzucić porzucić mundur oficerski, przebrać się w habit. Sądząc, iż wierna sługa w armii nie wystarczy, jesień swojego życia Jacek postanowił przeżyć jako ksiądz. Teraz w jego sercu zapanowała pokora, spokój.
Na marzycielską, żądną przygód naturę Jima przyszło nagłe otrzeźwienie po skoku do łodzi ratunkowej. Ów skok ma tu znaczenie niejako symboliczne: to szybki ruch, nie poprzedzony refleksją, znak źle dokonanego wyboru. Oddziela on w biografii bohatera etap młodzieńczych uniesień od brutalnej rzeczywistości, która uświadomiła mu jego nikczemność. W jednej chwili stał się przestępcą, człowiekiem niehonorowym, tchórzliwym, niegodnym zaufania, dbającym tylko o siebie - ta samoocena nie pokrywa się z odbiorem osoby Jima przez innych bohaterów, którzy zdają sobie sprawę, że wyjątkowe sytuacje na morzu są niekiedy zbyt trudną próbą charakteru. Skład osób orzekających o winie Jima dostrzega jego wolę wyznania prawdy, poczucie winy i tragizm sytuacji. On sam nie pojmuje, dlaczego porzucił statek. Tytułowy bohater utworu nie jest w stanie znaleźć sobie miejsca w świecie.
Podczas pobytu na "Patusanie" Jim staje przed ostatnim wyborem, jednak tym razem postępuje słusznie. Postanawia pójść do Doramina, przyznać się do błędu i stawić czoło śmierci. Przyjmuje odpowiedzialność za swoje czyny i nie obawia się konsekwencji swojego postępowania.
Spróbuj na
http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-09-05 11:00:40 przez [ yarekes ]. ID: 4264
Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
