Dyskusja z romantycznym modelem miłości w "Lalce" B. Prusa i "Ślubach Panieńskich" A. Fredry
Dyskusja z romantycznym modelem miłości w "Lalce" B. Prusa i "Ślubach Panieńskich" A. Fredry.
Miłość romantyczna uczucie, które każdy chciałby przeżyć, a jednocześnie wszyscy boją się go jak ognia. Uczucie, dla którego bohater spala się i jest gotów na największe poświęcenia. Ukochana odwzajemnia wielkie uczucie, lecz różnice społeczne, majątkowe czy też wola rodziców, przez które nie mogą się połączyć prowadzą bohatera wprost w ramiona śmierci.
Przykładów takiej właśnie miłości można by szukać w wielu dziełach romantycznych jak np. "Giaur", "Dziady cz. II", "Pan Tadeusz", w dziełach okresu pozytywizmu np. "Potop" jak również w utworach z wszystkich pozostałych epok literackich. Model miłości romantycznej wykracza poza wszelkie epoki. Obraz miłości przedstawiony w "Lalce" i "Ślubach Panieńskich" prowadzi bardzo żarliwą dyskusję, a nawet kłótnię z typowo romantycznym modelem miłości.
Bohaterowie "Ślubów Panieńskich", Albin, Klara, Gustaw i Aniela, choć muszą pokonać pewne trudności, by ich miłość mogła rozkwitnąć i rozwinąć się, to jednak nie stoją im na drodze przeszkody społeczne czy polityczne. Całość komedii oparta jest na intrydze. Gustaw, aby zdobyć serce Anieli udaje zakochanego w innej Anieli, do której chce napisać list. O napisanie tego listu prosi "właściwą" Anielę, ponieważ sam rzekomo ma zranione ramię. Podobnie Albin ma udawać, że kocha Anielę a nie Klarę, do której ma zalecać się Radost. Klara przerażona perspektywą wyjścia za mąż za starszego pana, dostrzega od razu zalety Albina, natomiast Aniela wzruszona żarliwą miłością Gustawa zakochuje się w nim Zakochany w Klarze Albin mógłby być bohaterem który znalazł się w sidłach romantycznej miłości, gdyż wybranka początkowo nie odwzajemnia jego uczucia. Ostatecznie w wyniku intrygi para ta szczęśliwie odnajduje się. Zaręczają się również Gustaw z Anielą.
Aleksander Fredro w "Ślubach panieńskich" kierował się teorią o magnetyzmie serc. Według tej teorii ludzie mogą oddziaływać na innych przy pomocy fluidów, jakie emanują z każdego człowieka i działają jak magnes na inną osobę. U Fredry polityka nie ma wielkiego wpływu na losy zakochanych ani nie ma większego wpływu na ich życie. Miłość powinna kojarzyć się z czymś szlachetnym i prawym, z domowym ogniskiem. Jest obustronna i budzi nadzieje na stworzenie mocnej i szczęśliwej rodziny.
Miłość Stanisława Wokulskiego, bohatera "Lalki" wydaje się być znacznie bardziej romantyczną, jednak od samego początku lektury dochodzimy do wniosku że jest ona spisana na straty.
Sam Stanisław, choć wychowany w duchu romantyzmu i przesiąknięty utworami Mickiewicza, Byrona, Goethego czy Słowackiego nie jest typowym przykładem romantycznego kochanka.
Poznaje i zakochuje się w Izabeli w kwiecie wieku, będąc wdowcem i mając za sobą małżeństwo, w którym był kochany, lecz sam nie kochał. Gdy poznał Izabelę Łecką myślał, że kupca od arystokratki dzieli tylko wielkość majątku. Zdobycie majątku i rozpoczęcie interesów ze szlachtą, umożliwiło Wokulskiemu zbliżenie się do Izabeli ale nie dostrzegał, że jest jej obojętny, przynajmniej na początku znajomości. Wielką niewiadomą jest to, co tak naprawdę dzieje się w sercu Izabeli. Młoda dziewczyna, która nie może samodzielnie decydować o tym z kim się spotyka, z kim jada obiady, a także kogo ma prawo pokochać. Jej arystokratyczne pochodzenie i dobre wychowanie zmusza ją do początkowej odrazy do kupca - Wokulskiego. Jej niezdolność do prawdziwie głębokiego uczucia jakim obdarzał ją Wokulski wynika z jej losu, z jej miejsca w świecie. Bohater przeżywa nieustanny konflikt z samym sobą. Ma poczucie, że zdradził ideały młodości, że żyje w nieustannym kompromisie z ludźmi, których potępia. Świadomość posiadania była przyczyną jego rozterek wewnętrznych, prowadzących do ciągłego rozrachunku z samym sobą Przywiązanie Wokulskiego do Izabeli jest tak ogromne, że sam przyznaje się do tego, że nie może sobie wyobrazić swojego życia bez niej. Życie bez Izabeli wydaje mu się puste, bezsensowne. W którymś momencie powieści stwierdza z goryczą: "Oszukano mnie". Słowa te dotyczą przede wszystkim uczucia jakie Stanisław żywił do Izabeli Łęckiej. Doskonale to tłumaczy jego próbę samobójstwa po odkrytej "zdradzie" Izabeli. Jednakże należy je odnieść do całego zbioru romantycznych ideałów, którymi żył Wokulski, a które okazały się nieprawdziwe. Miłość romantyczna była tylko jednym z nich.
Ten "pozytywistyczny" model romantycznej miłości znacznie bardziej pasuje do założonego schematu niż przedstawiony w "Ślubach panieńskich", napisanych wszak w dobie romantyzmu. Jakże różnią się te dwie odsłony miłości romantycznej. Miłość romantyczna to uczucie które łamie wszelkie konwenanse miejsca, czasu czy epoki. Nie można jej zamknąć w jakiekolwiek granice.
Spróbuj na
http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-09-06 14:57:51 przez [ Anka ]. ID: 1014
Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
