Czy Izabelę Łęcką warto było kochać
Czy Izabelę Łęcką warto było kochać.
Pytanie to wydaje się być tendencyjnym i patrząc przez pryzmat
filozofii okresu pozytywizmu,jak również charakterystyki postaci
Stanisława Wokulskiego i Izabeli Łęckiej,można śmiało stwierdzić,
że nie warto było lokować swoich uczuć w tak niestałej,zimnej i
wręcz bezdusznej osobie,jaką była Izabela.Ja jednak pokuszę się o
zanegowanie tegoż stwierdzenia.Wkraczając bowiem na tak grząski
grunt,jak sfera uczuć,nie możemy być wszystkiego zupełnie pewni.I
przyznam się,że dodatkową rzeczą która przyczynia się do
zaprzeczenia ogólnie przyjętym opiniom,jest właśnie ta tendencja
ludzi do tytułowania związków i uczuć,o których faktycznym
stanie,na ogół nie mają pojęcia.Ktoś mógłby powiedzieć,że w tym
przypadku sam autor sugeruje nam jak powinniśmy się zapatrywać na
stosunki tych dwojga.No cóż? Jednym ze wspaniałych atrybutów
literatury jest jej wpływ na naszą wyobraźnię,dlatego nie będę
się starał udowodnić,że Bolesław Prus sam nie wiedział co pisał,a
jedynie poddam w wątpliwość fakty z pozoru oczywiste.Aby tego
dokonać wypadałoby najpierw przybliżyć postaci Wokulskiego i
Łęckiej.
O przeszłości tego pierwszego dowiadujemy się z rozmowy trzech
mężczyzn zasiadających w jednej z warszawskich jadłodajni.Nauka
przebiegała Wokulskiemu w bardzo trudnych warunkach.W dzień
pracował,a w nocy się uczył.Po niecałym roku studiów wziął udział
w powstaniu styczniowym,za co został zesłany na Syberię.W 1870
roku powrócił jednak do Warszawy i dzięki pomocy Rzeckiego dostał
posadę w sklepie wdowy Minclowej,która niedługo potem została
jego żoną.Po jej rychłej śmierci Wokulski oddał zarząd nad
odziedziczonym sklepem w ręce Rzeckiego ( swego oddanego
przyjaciela ),a sam udał się do Turcji,gdzie zarabiał na
dostawach dla wojska.Nie chciał aby ktoś zarzucał mu,że korzysta
z pieniędzy Minclów.Do kraju wraca więc ze znaczną sumą
własnoręcznie zarobioną.
Osobowość Wokulskiego ukrztałtowana jest przez cechy epoki
romantyzmu,jak i pozytywizmu.
Jest człowiekiem przedsiębiorczym,
konsekwentnym w podjętych działaniach, o niezłomnym charakterze ,
odznaczającym się trzeźwą oceną i realizmem,a jednocześnie
uczciwością i skłonnością do idealizowania miłości (co jest cechą
bardzo pozytywną,pod warunkiem,że nie popada się w przesadę).Jest
on także hojnym filantropem (pomaga młodej prostytutce wrócić na
uczciwą drogę,opiekuje się rodziną furmana Wysockiego i młodym
kamieniarzem Węgiełkiem,stara się ulżyć w trudnej sytuacji pani
Stawskiej i jej rodzinie).
Izabela w konfrontacji z Wokulskim staje się jego dokładnym
zaprzeczeniem.Posiada wszystkie wady swojej klasy. Jest kapryśna,
niestała i próżna.Przez swą chorą i urojoną dumę gardzi ludźmi
bez tytułów i uważa porządek panujący na świecie za naturalny,a
siebie i swoją sferę za wybrańców Boga,którzy nie mogą parać się
sprawami tak przyziemnymi,jak na przykład praca.Cechuje ją
niebywały egoizm.Początkowo gardzi Wokulskim,lecz kiedy liczba
kandydatów do jej ręki niebezpiecznie się zmniejsza (na co wpływ
miało duże zadłużenie jej ojca),od razu sprawia pozory
zainteresowania osobą Stanisława,co zresztą stało się przyczyną
jego tragedii.Izabela nie rozumie postępującego bankructwa ojca i
degeneracji swojej kasty.
Spróbuj na
http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-09-06 15:47:24 przez [ Paweł Pszon ]. ID: 721
Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
