Streszczenie - "Świetoszek"
Zaraz po nim przychodzi Walery. Przyjaciel wyjawił mu w tajemnicy, że Tartuf przekazał królowi szkatułkę i oskarżył swego niedawnego dobroczyńcę o zdradę monarchy. Wydano już rozkaz aresztowania Orgona. Walery radzi uciekać. Niestety, już jest za późno. W drzwiach staje świętoszek z oficerem straży królewskiej. Ku zaskoczeniu wszystkich oficer aresztuje Tartufa. Dzieje się tak ? wyjaśnia ? za sprawą mądrego i sprawiedliwego władcy, który nie uwierzył w oskarżenie Orgona, natomiast w Tartufie rozpoznał opryszka, używającego niegdyś innego nazwiska. Monarcha unieważnił akt darowizny sporządzony przez Orgona.
Orgon razem z Kleantem wybierają się do króla z podziękowaniem, wcześniej Orgon oddaje Mariannę Waleremu.
II. Elementy świata przedstawionego w utworze.
Czas akcji: zapewne XVII wiek.
Miejsce akcji: dom Orgona w Paryżu.
Bohaterowie: Orgon; Elmira ? jego druga żona; Tartuf ? świętoszek; Marianna i Damis ? dzieci Orgona z pierwszego małżeństwa; pani Pernelle ? matka Orgona; Doryna ? służąca Marianny; Walery ? narzeczony Marianny; Kleant ? brat Elmiry; pan Piórko ? komornik królewski; Filipotka ? służąca pani Pernelle; oficer straży królewskiej.
III. Charakterystyka bohaterów.
Orgon. Mąż Elmiry, ojciec Damisa i Marianny. Charakterystyka wewnętrzna.Łatwowierny, naiwny. Od razu uwierzył w pobożność i szlachetność Tartufa. Powierzył mu nawet kompromitujące dokumenty przyjaciela (s. 120). Łatwowierny, naiwny ? od razu zaufał Tartufowi.
Bezkrytyczny ? nie zmienia zdania na temat świętoszka; odrzuca argumenty bliskich i nie słucha złośliwości Doryny (s. 31, 46, 88-93). Bezkrytyczny ? nie przestaje wierzyć w doskonałość Tartufa mimo krytyki, jakiej nie szczędzą mu inni domownicy (s. 31, 46, 88-93).
Apodyktyczny ? niełatwo mu się przyznać do pomyłki, przyzwyczajony do rządzenia: ?Stawię czoło wam wszystkim, wszystkim wam pokażę, kogo trzeba tu słuchać, kto tu gospodarzem.? (s. 92). Apodyktyczny (s.92).
Egoista. Nie obchodzi go zdanie córki, nie bierze pod uwagę jej szczęścia i postanawia wydać Mariannę wbrew jej woli za Tartufa: ?Będzie twoim małżonkiem, klamka już zapadła.? (s.43). Egoista ? nie obchodzi go szczęście córki (s. 43).
Pod wpływem Tartufa obojętnieje na innych ludzi, wierność zasadom stara się postawić nad uczuciami (rygoryzm moralny): ?Jego wpływ mię odrodził, zrobiłem się twardy on mię dla sentymentów nauczył pogardy.? (s.31).
Pod wpływem Tartufa obojętnieje na innych ludzi (s. 31).
Kocha żonę, Elmira ma na niego pewien wpływ ? namawia go do obserwowania z ukrycia zachowania Tartufa (s.105). Kocha żonę ? Elmira ma na niego wpływ (s. 105).
Popada z jednej skrajności w drugą: ?Odtąd będę chwytał kij czym prędzej na widok zacnych ludzi, a złość moja wściekła stanie się dla nich sroższa od samego piekła.? (s. 121). Popada z jednej skrajności w drugą (s.121).
Zawsze wierny królowi: ?Czasu zamieszek w kraju zachował się mężnie, służąc swemu królowi, walcząc zań orężnie...? (s.26). ?Jest to nagroda za to, iżeś tron monarszy podparł czasu rozruchów, siebie się zaparłszy? (s.141). Zawsze wierny królowi (s. 26, 141).
Tartuf. Charakterystyka zewnętrzna.Tak opisuje go Doryna: ?Zdrów i tłusty, rumiany, czerstwej cery, z wiśniowymi usty.? (s. 28). ?uszy, cera ? czerwieńsze od piwonii pąku? (s.57). Opis wyglądu Tartufa, dokonany przez Dorynę (s. 28, 57).
Charakterystyka wewnętrzna. Człowiek mający na sumieniu wiele oszustw (posługiwał się fałszywym nazwiskiem, s. 140). Oszust, posługujący się fałszywym nazwiskiem (s. 140).
Mężczyzna obłudny, dwulicowy, fałszywy. Wyrachowany. Udaje człowieka religijnego dla osiągnięcia korzyści majątkowych, za nic ma religijne przykazania, elementarną uczciwość: Obłudny, dwulicowy, wyrachowany (s.113).
?...a zło przez rozgłos tylko złem staje się przecie, albowiem tylko wtedy zgorszenie wywoła; więc kto grzeszy po cichu, ten nie grzeszy zgoła.? (s.113).
Udaje, że dobra doczesne są mu obojętne, podczas gdy sprytnie prowadzi do przepisania na niego majątku Orgona. Przyczynia się do wydziedziczenia Damisa i zamierza zostać mężem Marianny. Udaje obojętność wobec dóbr materialnych.
Inteligentny, zawsze potrafi znaleźć zręczną odpowiedź, wytłumaczenie swego postępowania. Na uwagę Kleanta, że przyjmuje darowiznę Orgona, krzywdzącą Damisa, odpowiada: Inteligentny ? zawsze potrafi znaleźć zręczną odpowiedź.
?Nie nęcą mnie bynajmniej dobra tego świata,(...) i jeśli nie odrzucam darów i zapisów, to dlatego jedynie, iż żywię obawę, że mogłoby to mienie w ręce wpaść nieprawe...? (s.99).
Udaje ascetę, każe Dorynie zasłonić chusteczką nieskromny dekolt, a faktycznie próbuje uwieść Elmirę (s. 77,80-85, 110-113), nie odmawia też sobie dobrego jedzenia (s.29-30). Udaje ascetę (s.77, 80-85, 110-113, 29-30).
Elokwentny ? potrafi sugestywnie, w kwiecisty sposób mówić z Elmirą (s.82-84, 110-113). Elokwentny (s.82-84, 110-113).
Gardzi ludźmi:?Kto nauk jego słucha, ten żyje w spokoju, na ludzi spoziera jak na kupę gnoju.? (s.31).
Gardzi ludźmi (s.31).
Kpi z Orgona:?Między nami rzekłszy, to człowiek ? do wodzenia za nos jak najlekszy. Tak umiałem go zażyć, że już biedaczysko nie uwierzy niczemu, choćby widział wszystko.? (s.114). Kpi z Orgona (s.114).
Przebiegły ? wyłudził dokumenty kompromitujące przyjaciela Orgona i samego Orgona (s.120). Przebiegły (s.120).
Bezwzględny ? przyłapany na oszustwie, skompromitowany, nie waha się wypędzić z domu rodziny Orgona, a jego samego oskarżyć przed królem o zdradę (s.116,130,132,135-136,140).
Spróbuj na
http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2007-05-19 19:22:40 przez [ seba ]. ID: 1112
Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
