Funkcje literatury

Mimo to, trudno oprzeć się wrażeniu, że w pewnym sensie podmiot utożsamia się z Giordano Bruno, który „Nie znalazł w ludzkim języku/Ani jednego wyrazu, /Aby nim ludzkość pożegnać”. Tę ludzkość-mówi strofa siódma-która natychmiast o nim zapomniała. Klienci tawern pobiegli pić piwo, a przekupnie wśród wesołego gwaru wrócili do handlu. Tylko „chwilę czekali/Na jego odlot w pożarze”, sycąc swoją ciekawość. Był już „od nich odległy/Jakby minęły wieki”. Wiersz Miłosza o zapominaniu jest poetycką przypowieścią, która jednak ma prorocze i optymistyczne zakończenie. Podmiot liryczny wierzy, że po wielu latach: „Na nowym Campo di Fiori / Bunt wznieci słowo poety”. Tak więc, na koniec powraca kwestia zasadniczych zadań poezji. Ona to właśnie, wespół ze sztuką, ma obowiązek walczyć z obojętnością, biernością i egoistycznym, krótkowzrocznym myśleniem. Obowiązkiem poety jest wstrząsnąć sumieniem, porwać do czynnej niezgody na zło, niezależnie od tego, komu jest wyrządzane.

W wierszu pt. „Który skrzywdziłeś”, Czesław Miłosz wyznacza poecie rolę obrońcy sprawiedliwości i wolności. Uważa, że słowa poety są w stanie wzniecić bunt przeciwko złu i przywrócić sprawiedliwość: „Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta. / Możesz go zabić-narodzi się nowy”. Tytuł wiersza podpowiada temat i adresata, którym jest krzywdziciel-osoba wyrządzą komuś lub nawet całemu narodowi szkodę materialną, moralną albo fizyczną. W pierwszej części wiersza poeta kreśli portret osobowościowy krzywdziciela i jego wiernych sług, natomiast w drugiej ostrzega despotycznego władcę przed wymierzeniem „sprawiedliwości”. To ostrzeżenie brzmi niemalże jak klątwa: „Lepszy dla ciebie byłby świt zimowy / I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta”. Krzywdziciel zadaje cierpienie „człowiekowi prostemu”, niczym szczególnie się nie wyróżniającemu. Krzywdzenie takiego człowieka przynosi mu satysfakcję, daje poczucie własnej wartości, dowodzi nieograniczoności władzy. Krzywdziciel jest zły, okrutny, żądny pochlebstw, mający pogardliwy stosunek do zasad moralnych i ludzi („Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając”, „Gromadę błaznów koło siebie mając / Na pomieszanie dobrego i złego”). Ludzie, którymi się otacza, zostali nazwani „błaznami”, ponieważ są tchórzliwi, służalczy, ugodowi, pokorni i pełni przesadnego szacunku dla krzywdziciela („Radzi że jeszcze jeden dzień przeżyli”). Krzywdziciel sprawuje władzę opartą na niesprawiedliwości i przemocy właśnie dzięki poparciu klakierów (osób wynajętych do oklaskiwania). Oni to dodają mu siły, „Złote medale na [jego] cześć kując”. Jednak nadejdzie taki dzień, kiedy krzywdziciel zostanie ukarany („Nie bądź bezpieczny (...)”).



Poeci wyznaczali swoim utworom różne zadania w zależności od przeżyć osobistych czy sytuacji politycznej lub społecznej. Poezja miała odbiorcę zachwycać pięknem słowa, wzruszać, nawoływać do wielkich czynów, wzbudzać uczucia patriotyczne, w trudnych chwilach dodawać narodowi otuchy, mówić prawdę o czasach „grozy i pogardy” oraz przestrzegać przed upadkiem podstawowych wartości moralnych, takich jak: miłość, sprawiedliwość, poszanowanie drugiego człowieka. Czasami bawiła, stawała się polem eksperymentów językowych, grą słów. Moim zdaniem, bez literatury nasz świat byłby bardzo ubogi, bo pozbawiony jednej z najlepszych dla człowieka możliwości rozwoju wewnętrznego i kształtowania światopoglądu. Do końca trwania ludzkości, słowa wypływające spod piór artystów, będą wpływały na ludzkie ideały i światopogląd. Przecież każda łza, uśmiech, wzruszenie czy też głos sprzeciwu, jakie budzi w nas jakakolwiek literatura, są narzędziem urabiającym materiał rzeźbiarski , jakim jest nasza dusza. Nie wszystko możemy poznać drogą własnych doświadczeń, całe nasze życie to zbyt krótko, by wyciągnąć wnioski z różnych zdarzeń. Artysta to człowiek, naznaczony piętnem wrażliwości, większej od przeciętnego zjadacza chleba, posiadający bowiem zdolność odbioru i przetwarzania rzeczywistości w sposób bardziej wnikliwy i emocjonalny. Nic więc dziwnego, że literatura jest także nośnikiem mądrości wielu pokoleń. Pomagają spojrzeć na siebie i drugiego człowieka z innej strony, po której więcej znaczy drżenie ludzkiego serca, błysk oczu, czy niedopowiedziany gest.







Spróbuj na http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-09-07 10:39:59 przez [ Amelka ]. ID: 4988

Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
Twoja wyszukiwarka
Ta praca jest plagiatem? Aby zgłosić plagiat skorzystaj z formularza kontaktowego.
Aby móc komentować zarejestruj się w naszym serwisie, lub jeśli masz konto zaloguj się
Strona główna