Leopold Staff "Przedśpiew" - interpretacje

Leopold Staff

"Przedśpiew" (fragment)

Czciciel gwiazd i mądrości, miłośnik ogrodów,

Wyznawca snów i piękna i uczestnik godów,

Na które swych wybrańców sprasza sztuka boska:

Znam gorycz i zawody, wiem, co ból i troska,

Złuda miłości, zwątpień mrok, tęsknot rozbicia,

A jednak śpiewać będę wam pochwałę życia -

Bo żyłem długo w górach i mieszkałem w lasach.

Pamięcią swe dni chmurne i dni słońca w krasach

Przechodzę[...]

Szedłem przez pola żniwne i mogilne kopce,

Żyłem i z rzeczy ludzkich nic nie jest mi obce.

Przeto myśli me, które stoją przy mnie w radzie,

Choć smutne, są pogodne jako starcy w sadzie.

I uczę miłowania, radości w uśmiechu,

W łzach widzieć gorycz smutną, dobroć chorą w grzechu,

I pochwalam tajń życia w pieśni i w milczeniu,

Pogodny mądrym smutkiem i wprawny w cierpieniu ...

"Przedśpiew" przywołuje tradycję poezji klasycznej: klarownej i spokojnej, emocjonalnie zrównoważonej. Bohater wiersza określa się jako artysta. Wyznawany przez niego stoicyzm nakazuje wszelkie emocje łagodzić w dążeniu do wewnętrznej harmonii, przyjmuje

więc postawę pogodzenia ze światem ("pogodny mądrym smutkiem i wprawny w cierpieniu"). Interesują go sztuka życia i odpowiedzi na pytanie: jak przeżyć swoje dni ze świadomością błędów, upadków i "zwątpień"? Życie jawi mu się jako tkanina upleciona z różnych nici: smutku i radości, cierpienia i spełnienia. W życiu ludzkim współistnieją radość i cierpienie. Zarówno jedno i drugie kształtują charakter człowieka. Poeta doznał radości ale również cierpienia, a mimo to śpiewać będzie "pochwałę życia".

Bohaterowi wiersza "Przedśpiew" bliska jest tradycja stoicko-epikurejska, jest to postawa aprobaty życia w całej jego złożoności (przywołuje postać św. Franciszka z Asyżu - inspirowała ona wielu twórców młodopolskich). Klasycyzm polega tu na tradycji filozoficznej starożytnych i antycznych wyobrażeń piękna - wybór skromnych środków stylistycznych, umiar. Klasyczny ideał, przywołany został w słowach rzymskiego komediopisarza Terencjusza, patronujących renesansowym humanistom: "żyłem i nic co ludzkie nie jest mi obce".

„Przedśpiew”. Podmiot liryczny jest tu podobny do Leopolda Staffa. Jest on „czcicielem gwiazd i mądrości, miłośnikiem ogrodów, wyznawcą snów i piękna”, a więc człowiekiem wykształconym, miłośnikiem natury, marzycielem oraz czcicielem sztuki i wszelkiego piękna. Tak więc jest to osobowość bardzo bogata. Ten gorzko doświadczony człowiek, który poznał wszelkie aspekty życia ludzkiego, zarówno dobre jak i złe jego strony, mówi: „A jednak śpiewać będę wam pochwałę życia „. Tożsamość podmiotu lirycznego z L. Staffem jest taka, że obaj są poetami. Podmiot wyznaje, że aby tworzyć należy kochać. To właśnie miłość inspiruje ich do twórczości. Podmiot przyznaje się, że żadne ludzkie sprawy nie są mu obojętne. Oznacza to, że podmiot jest humanistą. Uczy nas dostrzegać w grzechu dobroć choć chorą, tzn. zrozumieć i dociec, dlaczego grzesznik popełnił określony czyn. Poeta nie odcina się od cierpienia, gdyż to właśnie ono kształtuje charakter człowieka. Wiersz ten jest afirmacją życia i przejawem wielkiego humanizmu Staffa.

17. Dlaczego L. Staff to humanista - "Curriculum vitae", "Przedśpiew".

W wierszu "Przedśpiew" poeta ujawnia swój głęboki humanizm. Pokazuje jedną z najważniejszych zasad humanizmu: zainteresowanie wszystkim co jest związane z człowiekiem. I tu nasuwa się myśl Terencjuszowska: "człowiekiem jestem i nic co ludzkie nie jest mi obce". Staff głosi aprobatę życia we wszystkich jego przejawach, ze wszystkimi blaskami i cieniami, które ono przynosi. Wie że życie ludzkie składa się z radości i cierpienia, niesie spokój i ból. Natomiast "Cv curriculum vitae jest swoistą biografią poety. Przypomina dzieciństwo, młodość i wiek dojrzały. Poeta podkreśla wagę pogody ducha, optymizmu, prostoty i umiarkowania.



18. Interpretacja wiersza "Przedśpiew". Jakie dostrzegasz związki z filozofią antyczną?

Poeta w wierszu tym głosi pochwałę życia, zachwyt dla piękna i radości, zgodę na życie spokojne bo wie że jest ono wartością najwyższą, warunkującą szczęście. "Przedśpiew" jest w pewnym sensie rozliczeniem się z własnym życiem. Podmiot liryczny ukazuje się tu jako człowiek doświadczony, który już wiele przeżył i widział. Teraz chce się podzielić tymi doświadczeniami z odbiorcą. W wierszu tym jest wyraźne nawiązanie do postawy stoickiej. Ponieważ stoicyzm nakazuje łagodzić wszelkie emocje i łagodnie przyjmować wszelkie troski i przykrości jakie może nieść ze sobą życie.

Zasada złotego środka - zachowanie umiaru we wszystkim, rozsadne zycie zasada horacjańska Stałość sumienia i cnoty

Epikur był filozofem greckim, który wierzył, że celem i zasadą życia miało być dążenie do przyjemności, podstawą której jest rozwaga, nakazująca żyć sprawiedliwie, rozumnie i moralnie. Twierdził, że bogowie nie mają zdolności do ingerencji w sprawy tego świata. Był człowiekiem, który udowodnił nam, że nasze losy zależą tylko i wyłącznie od nas i sytuacji w jakiej się znajdujemy. Epikureizm, bo tak nazywała się owa koncepcja filozoficzna, opierał się na dążeniu do przyjemności i szczęścia. Jednak te stany osiągnąć może wyłącznie człowiek mądry i sprawiedliwy.

Spróbuj na http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-09-05 12:05:58 przez [ Leta ]. ID: 3922

Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
Twoja wyszukiwarka
Ta praca jest plagiatem? Aby zgłosić plagiat skorzystaj z formularza kontaktowego.
Aby móc komentować zarejestruj się w naszym serwisie, lub jeśli masz konto zaloguj się
Strona główna