Od narodzin do starości

OD NARODZIN DO STAROŚCI.

Od chwili opuszczenia łona matki człowiek przechodzi przez różne okresy :

-noworodkowy

-niemowlęcy

-poniemowlęcy

-dzieciństwa

a) przedszkolny

b) szkolny

-dojrzewania

-dojrzałości

-wiek średni(okres starzenia się)

-starości



Dziecko od chwili urodzenia do chwili ukończenia okresu przystosowania się do życia po za organizmem matki nazywamy noworodkiem.

Noworodek ma ponad 350 kości , niektóre z nich łączą się w okresie dzieciństwa tworząc ostatecznie 206 kości dorosłego szkieletu . Przez 3-5 dni życia noworodek znajduje się pod opieką położnej . Uczy ona matkę , jak właściwie dbać o higienę nowo narodzonego dziecka. Noworodek ma charakterystyczne proporcje ciała , stosunkowo dużą głowę , długi tułów , krótkie kończyny i krótką szyję. Kości czaszki noworodka są ze sobą połączone włóknisto-chrząstkowymi spojeniami. Występują między nimi przestrzenie wypełnione miękką tkanką włóknistą tzw.ciemiączka . Tęczówki wszystkich noworodków są szaro niebieskie , ich kolor właściwy z odziedziczonymi cechami zmienia się w późniejszym okresie życia . Noworodek płacze ,,na sucho’’ , ponieważ gruczoły łzowe nie wydzielają łez. Układ mięśniowy nie jest jeszcze całkowicie ukształtowany , siła skurczów mięśni jest niewielka , również układ nerwowy nie jest całkowicie ukształtowany jego działalność przejawia się głównie odruchami bezwarunkowymi (wrodzonymi) .Skóra noworodka jest niezwykle delikatna , podatna na wszelkiego rodzaju urazy . Około 75% noworodków przechodzi między 2 a 4 dobą życia tzw. Żółtaczkę fizjologiczną , która znika pod koniec pierwszego tygodnia życia.

Osobowość dziecka zaczyna się kształtować jeszcze w okresie życia wewnątrzmacicznego . Tuż po urodzeniu każde dziecko reaguje inaczej.Róznice w rozwoju osobowości poszczególnych dzieci będą się stawały coraz większe . Wnika to z faktu , że osobowość kształtują nie tylko cechy odziedziczone , ale także czynniki środowiskowe np. warunki rodzinne-relacje między poszczególnymi członkami rodziny, jej zwyczaje specyficzne upodobania itp.



Okres niemowlęcy :

Trwa od 1-go miesiąca do końca 1-go roku. Organizm niemowlęcia intensywnie przyswaja składniki odżywcze. Wyraża się to podwojeniem ciężaru ciała po 5 msc i potrojeniem po roku. W okresie tym rozpoczyna się kształtowanie czynności ruchowych. Dziecko w tym wieku uczy się podnosić głowę, siadać, wstawać, a także chodzić. Równocześnie dokonuje się rozwój manualny-dziecko uczy się chwytać zabawki i manipulować nimi. Charakterystyczne dla tego okresu jest duże zapotrzebowanie na sen. Początkowo dziecko śpi stale, budzi się tylko do karmienia. Później ustala się właściwy rytm snu,12 godz noc,3-4 dzień. Po upływie pierwszego półrocza zaczynają wyrzynać się 1-sze zęby mleczne .W czasie tego okresu bardzo groźne dla dziecka są różne choroby. Zwłaszcza zakażenia ukł. pokarmowego(biegunka),infekcje dróg oddechowych. Rozwój niemowlęcia jest stymulowany przez bodźce z zewnątrz. Dziecko pozbawione tych bodźców rozwija się powoli, a niektórych umiejętności może w ogóle nie opanować. Środowiskiem, które dostarcza najwięcej bodźców jest rodzina. Duża rolę w tym okresie odgrywa wit D która powinno się podawać dziecku do półtora roku. Zapobiega ona przed krzywizną i wzmacnia kości.

Okres poniemowlęcy :

Okres ten trwa od 1 do 3 roku. W okresie tym dochodzi do pełnego wykształcenia się mechanizmów zapewniających właściwą człowiekowi postawę ciała i chód dwu nożny. Składa się na to wiele czynników. Po pierwsze zachodzą zmiany w ukształtowaniu kręgosłupa. U noworodka i niemowlęcia, kręgosłup jest łukowo wygięty. U człowieka w okresie poniemowlęcym kształtują się typowo ludzkie wygięcia kręgosłupa. Należy zaznaczyć że wygięcia te stanowią nieodzowny warunek dla utrzymania stabilnej równowagi ciała. Ulegaja usprawnieniu mechanizmy nerwowe,od których zależy utrzymanie postawy i lokomocja. Doskonali się czynność ośrodków nerwowych kierujących czynnością chodzenia. Okres ten odznacza się szybkim rozwojem mowy. Zasób słów powiększa się z dnia na dzień. Idzie to w parze z intensywnym rozwojem umysłowym. Kształtuje się osobowość.

Okres dzieciństwa :

(3 – 11 – 12 lat) trudno jest zamknąć w sztywnych granicach wieku. Początek ustala się z chwilą, gdy dziecko na tyle wydoroślało, że porusza się swobodnie (chodzi, biega), dość łatwo porozumiewa się z otoczeniem za pomocą mowy, świadomie oddaje mocz i stolec oraz ma wszystkie zęby mleczne. Ze względów praktycznych wyróżnia się w nim podokresy przedszkolny i szkolny.

a) przedszkolny



Wiek przedszkolny, trwający od trzeciego do siódmego roku życia, cechuje dalsza stopniowa zmiana sylwetki dziecka. Głowa powiększa się nieznacznie, wzrasta natomiast tułów i kończyny, które wydłużają się wyraźnie. Pod koniec szóstego roku życia sylwetka dziecka nabiera pewnych cech typowych dla danej płci: u chłopców ulega rozrostowi pas barkowy, u dziewcząt pas biodrowy. Kości i mięśnie rosną szybko, wzrasta także siła mięśniowa i sprawność motoryczna. W dalszym ciągu jednak słabsze są więzadła, co bywa przyczyną występowania urazów i wad postawy, zwłaszcza skrzywień kręgosłupa. Rozwojowi i usprawnieniu ulegają narządy wewnętrzne: serce, płuca, układ pokarmowy, których czynności bardziej zbliżają się do funkcji organizmu dojrzałego. Normalizuje się tętno i ciśnienie krwi, zmienia się liczba oddechów. Układ limfatyczny w wieku 3 – 7 lat ulega znacznemu przerostowi, co można tłumaczyć samoobrona organizmu przed częstymi w tym wieku zakażeniami.

Spróbuj na http://zadane.pl. Rozwiązują 2500 zadań dziennie!
Dodana 2005-11-11 11:46:39 przez [ monek ]. ID: 5008

Szukaj innych materiałów. Mamy ich: 120 156!:
Twoja wyszukiwarka
Ta praca jest plagiatem? Aby zgłosić plagiat skorzystaj z formularza kontaktowego.
Aby móc komentować zarejestruj się w naszym serwisie, lub jeśli masz konto zaloguj się
Strona główna